دبیر سندیکای صنایع کنسرو ایران با اشاره به کاهش ورود گوجهفرنگی به کارخانههای صنایع تبدیلی به حدود یک سوم شرایط معمول، تأکید کرد: مشکل اصلی کارخانهها کمبود ظرفیت تولید نیست، بلکه تأمین پایدار ماده اولیه است و حل این موضوع نیازمند چارهاندیشی مدیران وزارت جهاد کشاورزی است.
به گزارش روابط عمومی سندیکای صنایع کنسرو ایران، علیاکبر قدیریان دبیر سندیکا در گفتوگو با پایگاه خبری اقتصاد غذا «فودپرس»، با اشاره به کاهش قابل توجه تأمین گوجهفرنگی به عنوان ماده اولیه اصلی صنعت کنسرو رب گوجهفرنگی، گفت: ورود گوجهفرنگی به کارخانههای صنایع تبدیلی نسبت به شرایط معمول به حدود یک سوم کاهش یافته و همزمان کاهش سطح زیرکشت، صادرات گوجهفرنگی و افزایش بیسابقه قیمت این محصول، تأمین ماده اولیه صنعت رب را با چالش جدی مواجه کرده است.
وی اظهار کرد: صنعت رب گوجهفرنگی کشور در شرایط فعلی با یکی از مهمترین چالشهای سالهای اخیر خود یعنی تأمین ماده اولیه مواجه است و مسئله اصلی کارخانهها در مقطع کنونی، ظرفیت تولید نیست، بلکه دسترسی به گوجهفرنگی کافی برای ادامه فرآیند تولید است. بر اساس بررسیهای انجام شده در صنعت، این کاهش ورود، نگرانی جدی را نسبت به استمرار فعالیت کارخانهها و استفاده از ظرفیتهای موجود ایجاد کرده است.
قدیریان با تشریح عوامل این وضعیت، افزود: یکی از عوامل مهم، کاهش سطح زیرکشت گوجهفرنگی است که طبیعتاً به کاهش تولید منجر میشود و در شرایطی که میزان محصول کاهش یافته، تأمین ماده اولیه برای صنایع تبدیلی دشوارتر خواهد شد. همچنین در کنار کاهش تولید، صادرات گوجهفرنگی نیز از عوامل مؤثر بر کاهش محصول قابل دسترس برای صنایع تبدیلی است؛ زیرا خروج بخشی از گوجهفرنگی تولیدشده از کشور، میزان محصولی را که میتواند به کارخانههای داخلی برسد کاهش میدهد.
دبیر سندیکای صنایع کنسرو ایران ادامه داد: به همین دلیل، در شرایط فعلی مدیریت صادرات گوجهفرنگی و اولویت دادن به تأمین نیاز صنایع تبدیلی کشور اهمیت بسیار زیادی دارد و محدودیت صادرات میتواند به حفظ ماده اولیه در داخل کشور و افزایش امکان تأمین گوجه مورد نیاز کارخانهها کمک کند.
وی با اشاره به افزایش بیسابقه قیمت گوجهفرنگی، خاطرنشان کرد: این موضوع در کنار کاهش میزان عرضه، فشار زیادی به صنعت رب وارد کرده است. کارخانهها برای تولید خود در یک بازه زمانی محدود باید حجم قابل توجهی گوجهفرنگی خریداری کنند و هرگونه کاهش در عرضه، تأمین ماده اولیه را با دشواری بیشتری مواجه میکند. صنعت رب کاملاً وابسته به فصل برداشت است و کارخانهها در مدت محدودی از سال فرصت دارند گوجه مورد نیاز خود را خریداری و فرآوری کنند؛ بنابراین اگر در این دوره ماده اولیه کافی تأمین نشود، امکان جبران کمبود در ماههای بعد به سادگی وجود ندارد.
قدیریان با تأکید بر اینکه صنایع تبدیلی حلقه مهمی میان بخش کشاورزی و صنایع غذایی کشور هستند و هر میزان گوجه تحویلی به کارخانهها مانع هدر رفت محصول و موجب ایجاد ارزش افزوده میشود، ادامه داد: در سیاستگذاری گوجهفرنگی باید مجموعهای از عوامل شامل سطح زیرکشت، میزان تولید، نیاز صنایع تبدیلی، صادرات و ظرفیت کارخانههای فرآوری همزمان مورد توجه قرار گیرد. همچنین باید برای افزایش سطح زیرکشت و حمایت از تولید گوجهفرنگی در سالهای آینده برنامه مشخصی وجود داشته باشد، چراکه استمرار فعالیت صنایع تبدیلی بدون تأمین پایدار ماده اولیه امکانپذیر نیست و حل این چالشها نیازمند تدبیر و چارهاندیشی مدیران وزارت جهاد کشاورزی است.